Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

Αλησμόνητα τραγούδια και χοροί από μια αλησμόνητη πατρίδα.

«ΣΕΒΝΤΙΚΙΟΪ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΣΕΒΝΤΑ ΜΟΥ»
 
 Σπουδαία  εκδήλωση από το ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΣΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ «ΕΘΝΟΓΡΑΦΙΚΑ»  για την επέτειο των 90 ετών από την Μικρασιατική καταστροφή. Ο Σαράντος Καράκος προλόγισε το βιβλίο με τον δικό του τρόπο και η συγγραφέας Μαρίτσα Σαριτζιώτου με λιτό τρόπο μας είπε λίγα για να μας αφήσει να ανακαλύψουμε περισότερα μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της.
Μπράβο για άλλη μια φορά στην Πρόεδρο του Συλλόγου Τασία Κοκκινέλη και τους συνεργάτες της για την σπουδαία δουλειά τους στο μπόλιασμα τόσων και τόσων παιδιών όλα αυτά τα χρόνια με την παράδοση και τις ρίζες του Ελληνισμού.
video
Η εκδήλωση  πραγματοποιήθηκε στο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΕΡΑΚΑ και πολύς κόσμος σιγοτραγούδησε μαζί με την χορωδία τραγούδια μιάς αλησμόνητης πατρίδας.
 
... πό τό κτμα το Καρακατσάνη –στό βουνό– γναντεύω τό Σεβντίκιοϊ, ναλογιζόμενη τ περγραπτα συναισθματα πο νιωσα, λ­λ κα τν ρζοντα πο μο νοιξε πιστροφ στς Μικρασιτικες ρζες μου π τ γ τς ωνας!
video

 Ας γνωρίσουμε κάποια  ιστορικά στοιχεία απ' το Σεβντίκιοϊ, το λεβεντοχώρι της Σμύρνης.

 Ένα από τα πιο γραφικά και φημισμένα περίχωρα της Σμύρνης ήταν το Σεβντίκιοϊ, το λεβέντικο, το σεβνταλίδικο «χωριό» της Ιωνίας, πασίγνωστο για την παλικαριά και την εργατικότητα των Ελλήνων κατοίκων του. Η κωμόπολη αυτή είναι χτισμένη περίπου 12 χλμ. νοτίως της Σμύρνης, στις υπώρειες του Κιζίλνταγα, του ανατολικότερου βουνού της Ερυθραίας Χερσονήσου, σε τοποθεσία εξαίρετου φυσικού κάλλους, ανάμεσα σε εύφορους λόφους, δάση και γόνιμες κοιλάδες. Στα ανατολικά και στα νότια του χωριού, δηλαδή προς τον Μπουτζά και το Τζιμόβασι, απλωνόταν μια μεγάλη και πλούσια πεδιάδα, κατειλημμένη σήμερα σε μεγάλο βαθμό από το αεροδρόμιο της Σμύρνης, δρόμους και χιλιάδες νέα κτίσματα. Το κλίμα της περιοχής είναι εξαιρετικό, ιδανικό για τις μεσογειακές καλλιέργειες. Σ’ αυτά τα δυο στοιχεία και στη φιλοπονία των κατοίκων οφειλόταν ο πλούτος του «χωριού».

Παρόλο που το Σεβντίκιοϊ βρίσκεται πάνω στον αρχαιότατο στρατηγικό δρόμο που οδηγεί στις πλούσιες κοιλάδες του Καΰστρου (Έφεσος) και του Μαιάνδρου (Μίλητος, Πριήνη, Αϊδίνι), φαίνεται πως δεν κατοικήθηκε από την αρχαιότητα, γιατί τα αρχαία κατάλοιπα που βρέθηκαν ως τώρα (θεμέλια πύργου, λίγες επιγραφές, θραύσματα αγγείων) είναι ελάχιστα και μάλλον εκεί δεν θα υπήρχε κάποιος σημαντικός αρχαίος οικισμός. Πρόκειται, λοιπόν, για ένα νεότερο οικισμό, ίσως υστεροβυζαντινό τιμάρι, που στα χρόνια της οθωμανικής κατάκτησης (14ος αι.) αποτέλεσε τσιφλίκι ενός Σελτζούκου ουλεμά (ιεροκήρυκα), του Σεϊντί Μουκερέμ Εντίν, στον οποίο οφείλεται και το όνομά του χωριού (Σεϊντίκιοϊ,  δηλαδή χωριό του Σεϊντί). Στα νεότερα χρόνια η ονομασία αυτή παρεφθάρη και κατέληξε στο στόμα των Ελλήνων ως Σεβντίκιοϊ (και επί το ελληνικότερον στην εποχή μας ως… Σευδίκιον!!!). Με την υστερία που επικρατούσε κατά τον 19ο αιώνα για τον εξαρχαϊσμό ελληνικών και ξένων τοπωνυμίων, ο Σμυρναίος λόγιος Ικέσιος Λάτρης βάφτισε το χωριό Ιμέριον ή Ερασίνον, δηλαδή χωριό του πόθου, του έρωτα, του σεβντά, μεταφράζοντας την τουρκική λέξη Σεβντίκιοϊ. Φυσικά η ονομασία του Λάτρη δεν επικράτησε πέραν ορισμένων αρχαιοπλήκτων λογίων.


Το Σεβντίκιοϊ επισκέφθηκαν ήδη από τον 16ο αιώνα πολλοί ξένοι περιηγητές που πήγαιναν στην Ιωνία και ύμνησαν τα γραφικά τοπία, τα κυνήγια, τις εξοχές και τη ρομαντική θέα του χωριού. Η δυναμική ελληνική παρουσία μαρτυρείται σε κείμενα για πρώτη φορά το 1765. Προηγουμένως (1678) οι περιηγητές αναφέρουν ότι στην περιοχή υπήρχε ένας άθλιος τουρκικός οικισμός με ένα τζαμί και μια παμπάλαια βρύση. Αυτά σώζονταν βεράνια (ερείπια) ως την έξοδο των Ρωμιών, που τα ονόμαζαν «το κουτρουλότζαμο κι ο παλιός τσεσμές». Το Σεβντίκιοϊ όμως, έτσι όπως το ξέρουμε από τα χρόνια των παππούδων μας, ήταν αποκλειστικά ελληνική κωμόπολη με 7.955 Έλληνες, 20 Τούρκους, 20 Αρμενίους και 5 Ολλανδούς κατοίκους το 1921. (Για σύγκριση, ας αναφέρουμε πως η Κηφισιά το 1907 είχε μόνο 2.116 κατοίκους!). Ο Ελληνισμός της περιοχής πύκνωσε, όπως άλλωστε σε ολάκερη την Ιωνία, από τον 18ο αιώνα και πέρα, με εποίκους κυρίως από τη Σάμο, τις Κυκλάδες, τη Ρούμελη και τον Μοριά. Στο «χωριό» υπήρχαν από πολύ παλιά πολυτελείς εξοχικές επαύλεις των προξένων και των Λεβαντίνων (Ευρωπαίων) της Σμύρνης, αλλά και πλουσίων Ρωμιών, που προτιμούσαν να μένουν εδώ, λόγω του εξαίρετου κλίματος. Πριν από το ’22 οι μεγαλύτερες βίλλες ανήκαν στις ολλανδικές οικογένειες Βαν Λένεπ, Μοκ και Ντε Όσπιε και στις ελληνικές Ρούσσου, Χάπα, Κόκκινου, Χανιώτη, Φώσκολου, Λεοντσίνη, Κυριακίδη και Μαυρουδή. Μα οι πλουσιότεροι άνθρωποι του χωριού ήταν οι Φωτιάδηδες, που πλούτισαν στην Αίγυπτο και διέθεταν αμύθητη περιουσία στη Μ. Ασία και στο εξωτερικό. Υπήρξαν οι μεγάλοι ευεργέτες του τόπου. Η έπαυλη Φωτιάδη ήταν σημείο αναφοράς στο Σεβντίκιοϊ. Είχε 40 δωμάτια κι έναν υπέροχο κήπο με 12 αγάλματα των μηνών και 4 μεγαλύτερα των εποχών. «Αυτού μέσα», αφηγούνται οι πληροφορήτριές μου Θοδώρα Κοσμά, Γιωργίτσα Σταθάκη και Λουλού Μαντουρέκα, «ηχώραε ούλο το χωριό μας! Σαν ηερχούντανε η Λαμπροδευτέρα, ηπηαίναμε στση Φωτιάδαινας με το μπαργιάκι τση Ανάστασης ομπρός κι από ξοπίσω ούλο το Σεβντίκιοϊ, με τσι γκράδες, τσι πιστόλες και τσι τσιφτέδες στα χέρια, ν’ ανεστατώνουνε το ντουνιά απ’ τσι ντουφεκιές! Κι οι Φωτιάδηδοι ηχαιρούντοστε κι ηχαιρετούσανε ούλον τον κόσμο με αγάπη». Σ’ αυτή τη βίλλα στεγάστηκε, κατά την ελληνική διοίκηση του τόπου (1919-1922), το 1ο Σώμα Στρατού Μ. Ασίας.

  Τέσσερις ήταν οι βασικοί μαχαλάδες του χωριού: ο Απάνου, ο Κάτου, το Τσάι κι ο Σταθμός, όπου κατέληγε η σιδηροδρομική παράκαμψη 1.600 μ. που κατασκεύασε το 1880 ο Δημήτρης Φωτιάδης, για να ενώσει το χωριό με το τρένο Σμύρνης-Αϊδινίου, δαπανώντας 6.000 χρυσές λίρες! Η κεντρική πλατεία, το Καφαλάνι, συγκέντρωνε όλη την κίνηση. Γύρω της απλωνόταν το τσαρσί (αγορά) με τα κυριότερα μαγαζιά, μαγερειά και χάνια, το δημαρχείο και το κονάκι.
Διοικητικά το Σεβντίκιοϊ ανήκε στον καζά (υποδιοίκηση) Σμύρνης και αποτελούσε έδρα ναχιγιέ (δήμου), που εκτεινόταν στις περιοχές του ξακουστού αρχαίου Κολοφώνος και του περίφημου αρχαίου μαντείου της Κλάρου. Στο ναχιγιέ του Σεβντίκιοϊ υπάγονταν τα 40 χωριά (19 τούρκικα, 10 ελληνικά και 11 μικτά) που βρίσκονται ανάμεσα στην Ανατολική Ερυθραία (Σιβρισάρι) και στην υπόλοιπη Ιωνία (αρχ. Μητρόπολις, Τουρμπαλί). Μεγαλύτερα χωριά ήταν το Τζιμόβασι (2.315 κάτ., οι 1.500 Έλληνες), το Γκιαούρκιοϊ (αρχ. Κλάρος, κάτ. 1.190, όλοι Έλληνες), η Μπουλγούρτζα ή Μάλκατζι (κάτ. 870, οι 719 Έλληνες. Από εδώ κατάγεται η μεγάλη τραγουδίστρια Χαρούλα Αλεξίου), το Ντεγιρμέντερέ (αρχ. Κολοφών, κάτ. 567, οι 560 Τούρκοι), το Κεσερλί (κάτ. 725, οι 696 Τούρκοι), το Ντεβελίκιοϊ (κάτ. 482, όλοι Έλληνες) και τα Κοιμητούρια (κάτ. 383, οι 115 Έλληνες). Το 1921, το σύνολο των κατοίκων του Δήμου Σεβντίκιοϊ έφτανε τους 18.868, εκ των οποίων 12.503 ήταν Έλληνες και 6.323 Τούρκοι. Οι μουχτάρηδοι (δήμαρχοι) και οι αζάδες (σύμβουλοι) στο χωριό ήταν πάντα Έλληνες. Τελευταίος δήμαρχος διετέλεσε ο Σπύρος Μαυρουδής.

Εκκλησιαστικά το Σεβντίκιοϊ υπαγόταν στην Μητρόπολη Σμύρνης και είχε μια λαμπρή εκκλησία του Άη-Γιάννη του Θεολόγου που πανηγύριζε στις 8 Μαΐου, πάντοτε με την παρουσία του εκάστοτε μητροπολίτη Σμύρνης. Ήταν χτισμένη πριν από το 1796 κι ανακαινίστηκε ριζικά το 1864. Είχε περίτεχνη βοτσαλωτή αυλή, μαρμάρινο τέμπλο, δάπεδο και δεσποτικό, καθώς και πολυτελή διακόσμηση, με πλούσια αφιερώματα κυρίως της οικογένειας Φωτιάδη. Δυστυχώς ισοπεδώθηκε μετά το 1922. Δίπλα στο νεκροταφείο του χωριού, στο παρεκκλήσι του Άη-Γιάννη του Νηστευτή (του Ντεντέ όπως τον έλεγαν οι Σεβντικιαλήδες), βρισκόταν το αγίασμα και η Εύρεση, η θαυματουργή εικόνα του Προδρόμου. Στη χάρη του (29 Αυγούστου) γινόταν μεγάλο πανηγύρι, στο οποίο συνέρρεαν προσκυνητές απ’ όλη την περιοχή της Σμύρνης, για να κρεμάσουν το κουρελάκι τους στη μεγάλη βελανιδιά και να ξορκίσουν κάθε κακό, αλλά και να φάνε «τσι φαμόζικες σεβντικιαλιές λουκουμάδες που ημοσκομυρίζανε μέλι και κανελίτσα». Η περιουσία των εκκλησιών έφτανε τις 45.000 χρυσές λίρες.
Το Σεβντίκιοϊ είχε οργανωμένη ελληνική παιδεία ήδη από τα μέσα του 19ου αι. Λειτουργούσαν νηπιαγωγείο, εξατάξιο αρρεναγωγείο (ιδρυμένο πριν από το 1850, στεγαζόταν σε κτίριο μέσα στον αυλόγυρο της εκκλησίας) και εξατάξιο παρθεναγωγείο (ιδρύθηκε πριν το 1870. Στεγάστηκε σε καλό νεόδμητο κτίριο κοντά στην εκκλησία). Στα σχολεία αυτά, που ήταν προικισμένα με ακίνητη περιουσία 20.000 χρ. λιρών, φοιτούσαν συνολικά 750 μαθητές και δίδασκαν 15 δάσκαλοι. Υπήρχαν επίσης δύο σπιτικά (ιδιωτικά) σκολειά και μια κρατική Γεωργική Σχολή, ιδρυμένη το 1910, στην οποία εκπαιδεύονταν αγρότες από τη Δυτική Μικρασία και τα νησιά του Αιγαίου.
Οι Σεβντικιαλήδες ασχολούνταν κατά συντριπτική πλειοψηφία με τη γεωργία. Τα εύφορα χτήματα της περιοχής απέδιδαν πλουσιότατο εισόδημα στους κατοίκους και η παραγωγή ήταν άφθονη, χάρη στη φιλεργία και την ικανότητα των αγροτών. Δημητριακά (4.000 τόνοι), λάδι (2.320 τ.), καπνά (1.000 τ.), σταφίδα (310 τ.), μπρούσκο κρασί (600 τ.), φρούτα, λαχανικά και ελιές κουρμάδες (ζαρωτές) ήταν η κύρια παραγωγή της κωμόπολης στις αρχές του 20ού αιώνα, γνωστή για την ποιότητά της στην Ιωνία και στην Ευρώπη. Στην περιοχή υπήρχαν επίσης ορυχεία μολύβδου και λιγνίτη που εφοδίαζαν τα εργοστάσια της Σμύρνης. Και η κτηνοτροφία ήταν πολύ αναπτυγμένη, με κεφάλαιο περίπου 30.000 ζώων, κυρίως αιγοπροβάτων, και καλή παραγωγή τυριών (200 τ.), δερμάτων και μαλλιών. Φημισμένοι Σεβντικιαλήδες κεχαγιάδες (ή κιάχοι, κτηνοτρόφοι) υπήρξαν οι Κοντογιανναίοι, οι Λαφαζαναίοι, οι Χατζηθανασαίοι, οι Πλακωτάρηδοι και οι Μπεζιργιαναίοι. Στο «χωριό» υπήρχαν επίσης 2 κασαρίες (τυροκομεία, των Ριμπά και Μαντουρέκα), 4 λαδόμυλοι (των Μπαρδαξή, Τζίτζικα, Φώσκολου και Μοκ), 3 αλευρόμυλοι (των Κωτσάκη, Τσόγκα και Μοκ), 7 ταβέρνες (οινοπνευματοποιεία) που έβγαζαν διάφορα ποτά και κυρίως το περίφημο σεβντικαλιό μαύρο κρασί, το περιζήτητο στα καπηλειά της Σμύρνης. Λειτουργούσαν επίσης κάθε λογής εργαστήρια και καταστήματα για γεωργικά ή είδη καθημερινής ανάγκης, όπως αλμπάνικα (πεταλωτήρια) και τσιλιγκέρικα (σιδεράδικα), αχτάρικα (ψιλικατζήδικα), μπακάλικα, φούρνοι κλπ.


Τα έθιμα, τα ήθη, οι δοξασίες των Σεβντικιαλήδων δεν διέφεραν και πολύ από αυτά των Ελλήνων της ευρύτερης περιφέρειας της Σμύρνης. Πολύ χαρακτηριστικό ήταν το αντέτι (έθιμο) «στη γιορτή τση Άγιας Βαρβάρας, στσι 4 του Δεκεβριού, που ηβγαίνανε στα τρίστρατα τρία κορίτσια από τα κοντινά σπίτια του μαχαλά, βαστώντας χάσικο αλεύρι, κανέλα και μέλι, και ηψένανε στο σάτσι (πυρωμένη λαμαρίνα) μελόπιτες και τσι διαμοιράζανε σε ούλοι τσι περαστικοί, για να ξορκίσουνε, λέει, τη μελογαλούσα, τσι γλυκιές μαθές (δηλαδή την ευλογιά), που ‘ναι αρρώστια πολύ κακιά», κατά τη μαρτυρία της αγαπημένης μου γειτόνισσας Θοδώρας Χατζηβασιλείου-Κοσμά, που την είχα σα γιαγιά μου και μ’ έμαθε το Σεβντίκιοϊ από τα μικράτα μου.
Μια πολύ διαδεδομένη, συλλογική συνήθως, δουλειά για τις Σεβντικαλιές το καλοκαίρι ήταν η παρασκευή του φιδέ, δηλαδή της σπιτικιάς μανέστρας. Τον έφτιαχναν με χάσικα (αγνά) υλικά και μεγάλη πιδεξοσύνη (δεξιοτεχνία), σε μεγάλες ποσότητες για το γεμεκλίκι (τις ετήσιες ανάγκες τροφίμων) κάθε οικογένειας, πολλές γυναίκες μαζί, οι λεγόμενες γιαρντιμτζούδες (βοηθοί, συμπαραστάτες), μέσα σε ατμόσφαιρα ευθυμίας, με κογιοναρίσματα (πειράγματα), τραγούδια, κουριόζικα (αστεία) και φυσικά  κουσέλι μπόλικο (κουτσομπολιά).

Μετά την Καταστροφή και την έξοδο των Ρωμιών, το Σεβντίκιοϊ κάηκε σε μεγάλο μέρος του, οι βίλλες ερειπώθηκαν, τα σπίτια του ανασκάφηκαν για την εύρεση κρυμμένων θησαυρών, οι εκκλησιές και τα σχολεία ισοπεδώθηκαν. Τ’ αμπέλια κι οι ελαιώνες αντικαταστάθηκαν αρχικά από μποστάνια ή καπνοχώραφα κι αργότερα από πολυκατοικίες. Τα χιλιοκόπαδα μεταμορφώθηκαν σε χιλιάδες αυτοκίνητα και το φυσικό κάλλος, που τόσο εξυμνούσαν οι παλιοί, έδωσε τη θέση του σε στυγερά κτίρια, κάθε λογής φρικαλέες μοντέρνες κατασκευές και διαρκή ρύπανση. Στο χωριό εγκαταστάθηκαν Μουσουλμάνοι πρόσφυγες από τη Βουλγαρία, την Καβάλα, την Δράμα, την Κρήτη και χιλιάδες Τούρκοι εσωτερικοί μετανάστες, ενώ οι Σεβντικιαλήδες διασκορπίστηκαν στην Ελλάδα, κυρίως στην Κρήτη, στις προσφυγογειτονιές της Αθήνας, στην Πάτρα και στη Μακεδονία, ιδίως στην περιοχή Θεσσαλονίκης (Βαθύλακκος, Διαβατά κ.α.).

Και στη Νέα Ερυθραία εγκαταστάθηκαν αρκετές οικογένειες Σεβντικιαλήδων, όπως οι Μαντουρέκα ή Αμβράζη, Σταθάκη, Κορωναίου, Γάσπαρη, Χασαπάκη, Κανελλάκη, Παπάζογλου, Ζαφειράκη, Κοντοχρήστου, Κωτσάκη, Αδαμάκη, Ρήγα, Δημάκη, Μυλωνά, Κίτσικα, Πλακωτάρη, ίσως και άλλες που δεν γνωρίζω.


Σήμερα το Σεβντίκιοϊ ονομάζεται πλέον Γκαζίεμίρ (Gaziemir, από το όνομα του γειτονικού Καζαμιριού, όπου και το αεροδρόμιο της Σμύρνης) και είναι ένα αδιάφορο πολυπληθές προάστιο της ιωνικής μεγαλούπολης (180.000 κάτοικοι!), με άθλια νέα κτίρια, πολύ συνηθισμένα στις «υπό ανάπτυξιν» χώρες, όπως η Ελλάδα και η Τουρκία. Ένα ακαλαίσθητο τζαμί κοντά στο Καφαλάνι προσπαθεί να μας πείσει με το τεράστιο μέγεθός του για την «τουρκικότητα» του τόπου, τη βαρυφορτωμένη μνήμες καυτές από τον καιρό της προδομένης Ρωμιοσύνης.
Τη θλίψη και τη μελαγχολία του Έλληνα τουρίστα-προσκυνητή διακόπτει συχνά η φιλόξενη αντιμετώπιση των Τούρκων και τα εγκάρδια καλωσορίσματα στα τούρκικα ή στα ελληνικά. Με χαρά θα σε πάει ο αγαθός Μουσουλμάνος στο Καφαλάνι, στο αγίασμα του Ντεντέ, στα Φράγκικα και στση Μαντάμας το σοκάκι, στο Τσαρσί, στα γεφύρια του Φωτιάδη και του Σταθάκη, στση Κρητικιάς το μπουνάρι, στο Σαρίντζι ή όπου αλλού, για να πάρεις μια γεύση από το πάλαι ποτέ σμυρναίικο λεβεντοχώρι, το ελληνικό Σεβντίκιοϊ. 
ΠΗΓΗ Άρθρου
Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Πολύς ο κόσμος στη σημερινή απεργιακή κινητοποίηση αλλά πολύ λίγος σε σχέση με το που βρίσκεται η χώρα σήμερα. Αναζητείται ελπίς !

Η σημερινή πανεργατική κινητοποίηση παρά την μεγάλη προσπάθεια του συνδικαλιστικού κινήματος να βγάλει τον κόσμο έξω, δεν κατάφερε ούτε στο ελάχιστο να πείσει ότι το μέγεθος των δεινών που περνάει η χώρα έχει σχέση με την απάντηση που έπρεπε να δοθεί σήμερα από τον εργασιακό χώρο  σε όλη την Ευρώπη !

Ο κόσμος αντέδρασε μουδιασμένα με την σημερινή παρουσία του ενώ τα λόγια των εκλεγμένων συνδικαλιστικών οργάνων που απευθύνθηκαν στους απεργούς δεν έδωσαν μήνυμα ελπίδας ούτε και τρόπους οργάνωσης και αντιμετώπισης της λαίλαπας που ζούμε όλοι. 
Ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ ήταν σε άλλη απεργία κάπου στην Μαδρίτη και ο κόσμος έχοντας ορθώς απαξιώσει αυτή τη συνδικαλιστική ηγεσία προσπαθεί να βρει πως θα αντιμετωπίσει όλο αυτό το κακό και να προασπίσει τα κεκτημένα τόσων δεκαετιών. 
Πολλά τα ερωτηματικά και ακόμη περισσότερα αυτά που πρέπει να γίνουν άμεσα στον πολύπαθο αυτό χώρο.  
Το ψήφισμα του σημερινού συλλαλητηρίου θα δοκιμαστεί από την κρίση του λαού για την συνέπεια των όσων προτείνει στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.
------------------------------
Γ.Σ.Ε.Ε. – Α.Δ.Ε.Δ.Υ.


ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΥ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ 26/9/2012

Εμείς οι εργαζόμενοι, άνεργοι και συνταξιούχοι που συγκεντρωθήκαμε στην απεργιακή κινητοποίηση διαμαρτυρίας των ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ που έγινε σήμερα Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012 στο Πεδίον του Άρεως διαπιστώνουμε:

Η πολιτική που ακολουθεί η Κυβέρνηση σε συνεργασία με την Τρόικα για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους αποτελεί βάρβαρη επίθεση σε βάρος των δικαιωμάτων των εργαζόμενων και της κοινωνίας, αφήνοντας στο απυρόβλητο τους οικονομικά ισχυρούς, τους έχοντες και κατέχοντες, τους φοροφυγάδες και τους φοροκλέφτες.

Η Κυβέρνηση εγκαταλείπει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις ακόμα και τις προγραμματικές θέσεις και στα πλαίσια συνέχισης και έντασης των μνημονιακών πολιτικών προωθεί νέα αντιλαϊκά μέτρα σε βάρος των εργαζόμενων και της κοινωνίας που ήδη βρίσκονται σε απόγνωση.

Οι μισθοί, συντάξεις (κύριες και επικουρικές, το εφάπαξ, τα όρια ηλικίας, οι εργασιακές σχέσεις, οι απολύσεις και η μείωση του προσωπικού στο Δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, η υγεία, παιδεία, το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ και της Δημόσιας περιουσίας και προνοιακά επιδόματα, όλα ξαναμπαίνουν στην μνημονιακή κλίνη του Προκρούστη για να βρεθούν και πάλι χρήματα για τους τοκογλύφους δανειστές αλλά και για να αυξήσουν τα κέρδη τους και τα προνόμια οι τραπεζίτες και οι μεγάλες επιχειρήσεις.

Οι εργαζόμενοι και η κοινωνία οδηγούμαστε στη φτώχεια και την εξαθλίωση μέσα από τις άγριες περικοπές μισθών και συντάξεων, τη φορολογική λεηλασία, την αύξηση της ανεργίας και την ουσιαστικά κατάργηση του κοινωνικού κράτους.

Η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, η εργοδοτική αυθαιρεσία οργιάζουν σε βάρος των εργαζόμενων και των ασφαλιστικών ταμείων. 
Επιτέλους να πληρώσουν οι έχοντες και κατέχοντες

Καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε την απάνθρωπη και αδιέξοδη νεοφιλελεύθερη μνημονιακή πολιτική που οδηγεί την κοινωνία και την οικονομία στη χρεοκοπία.

Καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε τις συκοφαντικές, υπονομευτικές και διασπαστικές επιθέσεις κατά των συνδικάτων, της συλλογικής δράσης, των κοινωνικών και δημοκρατικών μας δικαιωμάτων.

Εργαζόµενοι & κοινωνία διαδηλώνουν - διεκδικούν & απαιτούν:

   Ανατροπή  των   μνημονιακών   πολιτικών   και   των   νέων  αντεργατικών,  αντιαναπτυξιακών  και αναποτελεσματικών μέτρων που μειώνουν μισθούς και συντάξεις, αυξάνουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, οδηγούν στην εξαθλίωση την ελληνική κοινωνία.
   Διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, αναπτυξιακές και κοινωνικές πολιτικές.

   Κατάργηση της ς Πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου που ακυρώνει το θεσμό των ΣΣΕ και των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, των ΟΕΚ-ΟΕΕ.
   Απόκρουση  των  πολιτικών  της  Κυβέρνησης  και  της  Τρόικας  για  κατάργηση  του  πενθήμερου, επιβολή δήθεν ευέλικτων ωραρίων με διευθυντικό δικαίωμα, περιορισμό της αμοιβής για πρόσθετη εργασία περαιτέρω μείωση της αποζημίωσης απόλυσης και όποιο άλλο εφεύρημα, που σε συνδυασμό με τις παρεμβάσεις των δύο τελευταίων ετών, οδηγούν το ατομικό και συλλογικό δίκαιο σε πλήρη αποσάθρωση και τους εργαζόμενους σε καθεστώς γαλέρας.
   Δραστικές και άμεσες κυβερνητικές πολιτικές για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των ανέργων, της  ανεργίας  που  έχει  λάβει  δραματικές  και  ανεξέλεγκτες  διαστάσεις  ύξηση  του  επιδόματος ανεργίας και διπλασιασμό του χρόνου χορήγησής του στους ανέργους, συμπεριλαμβανομένων των εποχικά απασχολουμένων.


Όχι στις καταργήσεις συγχωνεύσεις ενοποιήσεις Υπηρεσιών του Δημοσίου.

   Καμία απόλυση και κανένα καθεστώς εφεδρείας για τους εργαζόμενους σε οποιαδήποτε υπηρεσία του Δημοσίου.
   Αποκατάσταση των κύριων και επικουρικών συντάξεων και επιστροφή των κλεμμένων των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων τα οποία λεηλατήθηκαν.

   Πάταξη της ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ και των ΚΑΡΤΕΛ. Ποινικοποίηση των αθέμιτων μονοπωλιακών  συναλλαγών.
Πάγωμα Τιμών και όχι μισθών και συντάξεων.

   Κατάργηση  της  ψευτοαπασχόλησης,  της  μαύρης  και  ανασφάλιστης  εργασίας,  των  ελαστικών μορφών απασχόλησης, της «εφεδρείας» εργαζομένων. Δήμευση περιουσιών για μεγαλοοφειλέτες και εισφοροκλέπτες της Κοινωνικής Ασφάλισης
   Υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών, των υπηρεσιών και επιχειρήσεων, όχι στο ξεπούλημα των ΔΕΚΟ, των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων του Δημοσίου και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας. Όχι στην εμπορευματοποίηση κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών.
   Υπεράσπιση  του  ΙΚΑ  και  του  Δηµόσιου  Ασφαλιστικού  Συστήµατος  ,διεύρυνση  της  λίστας  των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων. Καθιέρωση κοινωνικού πόρου υπέρ της κοινωνικής ασφάλισης. Χρηματοδότηση και ενίσχυση του ΕΟΠΥΥ.
   Αλλαγή των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ρόλου της Ε.Κ.Τ., με στόχο την ανάπτυξη, την απασχόληση, την κοινωνική πολιτική και συνοχή.
   Νέο  αναπτυξιακό  μοντέλο  που  θα  δημιουργεί  νέες  και  σταθερές  θέσεις  εργασίας  που  θα αντιμετωπίζει το εφιαλτικό πρόβλημα της ανεργίας κυρίως για τους νέους και τις γυναίκες και θα ενισχύει την κοινωνική συνοχή.

   Απόρριψη και ακύρωση της απόφασης της Ε.Ένωσης περί «σταθερότητας του ευρώ» που νομοθετεί και συνταγματοποιεί τη λιτότητα και την κατάργηση των κοινωνικών παροχών των εργαζομένων.
   Δημιουργία δηµόσιου και ισχυρού πόλου στο πιστωτικό σύστημα. Αυστηρό έλεγχο, εποπτεία και φορολόγηση  των  κεφαλαίων,  του  τραπεζικού  συστήματος,  των  κερδώνκαι  των χρηµατοοικονομικών δραστηριοτήτων. Όχι στην εκποίηση της ΑΤΕ και του Τ.Ταμιευτηρίου.

   Πάταξη    της   φοροδιαφυγής,   της    φοροκλοπής,   των    εξωχώριων    εταιριών    (off-shoreτων «τριγωνικών»  συναλλαγών  της  εισφοροδιαφυγής  και  της  εισφοροκλοπής  του  λαθρεμπορίου καυσίμων με δημεύσεις περιουσιών και αυστηρές ποινές.
   Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου, των μεγάλων εισοδημάτων, της εκκλησιαστικής περιουσίας.
Ριζοσπαστική φορολογική μεταρρύθμιση υπέρ μισθωτών και συνταξιούχων.

   Αναβάθμιση και ενίσχυση της Δηµόσιας Δωρεάν Παιδείας - Υγείας - Πρόνοιας.

   Καθιέρωση  του  θεσμού  Συνήγορος  του  εργαζόμενου.  Προώθηση  εργατικού  και  κοινωνικού ελέγχου, ίδρυση φορέα επαγγελματικού κινδύνου.

   Απαγόρευση των απολύσεων σε επιχειρήσεις που έλαβαν κρατική χρηματοδότηση ή επιδοτήσεις, αύξηση και επιμήκυνση του επιδόματος ανεργίας, ουσιαστικά μέτρα ενίσχυσης της απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας.

   Μείωση και όχι αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ στα είδη ευρείας λαϊκής κατανάλωσης., καθώς και των τιμών προϊόντων και υπηρεσιών του Δημοσίου και των οργανισμών κοινής ωφέλειας.

   Προστασία και αναβάθμιση του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής.

Τα συνδικάτα έδωσαν και θα συνεχίσουν να δίνουν με ενότητα και αποφασιστικότητα σκληρές μάχες και μεγάλους αγώνες για να αποκρούσουν και να ακυρώσουν τις άδικες αδιέξοδες και αναποτελεσματικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ:


ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ – ΦΙΛΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ


Όλοι μαζί μπορούμε
να ανατρέψουμε τις νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές

 
video
Διαβάστε περισσότερα »