Μαρούσι, 11 Ιουνίου 2013
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Με εκπροσώπους του Συλλόγου Μηχανικών Π.Ε & Τ.Ε Ε.Υ.Δ.Α.Π για τη μη ιδιωτικοποίηση της Ε.Υ.Δ.Α.Π συναντήθηκε ο Δήμαρχος Αμαρουσίου Γ. Πατούλης
Ενημερωτική συνάντηση με εκπροσώπους του Συλλόγου Μηχανικών Π.Ε & Τ.Ε Ε.Υ.Δ.Α.Π είχε ο Δήμαρχος Αμαρουσίου Γιώργος Πατούλης, προκειμένου να του παρουσιάσουν την πρωτοβουλία που έχουν αναλάβει κατά της ιδιωτικοποίησης της Ε.Υ.Δ.Α.Π, με στόχο να δημιουργηθεί από κοινού με τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης ένα δίκτυο ενάντια στην κατάλυση του κοινωνικού αγαθού που αποτελεί το νερό, και υπαγορεύεται από τη δρομολογούμενη ιδιωτικοποίηση του φορέα ύδρευσης και αποχέτευσης (Ε.Υ.Δ.Α.Π).
Η πρόεδρος του Συλλόγου Μαρία Λιάπη, μαζί με τα άλλα δύο παρόντα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου Κωνσταντίνο Ρίπη, και Άγγελο Αλεξανδρόπουλο, ενημέρωσαν το Δήμαρχο κ. Πατούλη, σχετικά με τις πρωτοβουλίες του συλλόγου, τις επαφές του και με άλλους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης, τις αποφάσεις σε επίπεδο Δημοτικών Συμβουλίων που έχουν ληφθεί, αλλά και το ψήφισμα της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας σε επίπεδο δευτεροβάθμιου οργάνου.
Στο πλαίσιο της ενημέρωσης ζήτησαν από μέρους της Διοίκησης του Δήμου να αναληφθούν πρωτοβουλίες και να υπάρξει συνδρομή στην προσπάθεια προκειμένου να αποκτήσει δυναμική με δεδομένο ότι το Μαρούσι εκτός από μεγάλος Δήμος λόγω της Ολυμπιακής ταυτότητάς του φέρει και έναν διεθνή συμβολισμό.
Στο πλαίσιο της ενημέρωσης ζήτησαν από μέρους της Διοίκησης του Δήμου να αναληφθούν πρωτοβουλίες και να υπάρξει συνδρομή στην προσπάθεια προκειμένου να αποκτήσει δυναμική με δεδομένο ότι το Μαρούσι εκτός από μεγάλος Δήμος λόγω της Ολυμπιακής ταυτότητάς του φέρει και έναν διεθνή συμβολισμό.
Στην επιχειρηματολογία τους ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Ε.Υ.Δ.Α.Π, οι εκπρόσωποι του συλλόγου έκαναν λόγο για μία κερδοφόρο εταιρία η πώληση της οποίας θα σημάνει αλματώδη αύξηση της τιμής του νερού με παράλληλη υποβάθμιση της σημερινής πολύ καλής ποιότητας του, τη στιγμή μάλιστα που το μοντέλο της ιδιωτικοποίησης των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης διεθνώς έχει αποτύχει. Συγκεκριμένη αναφορά έγινε στο παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών πόλεων με τελευταία την περίπτωση του Βερολίνου που αφού πρώτα ιδιωτικοποίησαν τα δίκτυα, τώρα τα επαναδημοτικοποιούν.
Από την πλευρά του ο Δήμαρχος κ. Πατούλης, επεσήμανε την αξία του νερού ως αγαθό πρώτιστης σημασίας για τη ζωή, πολύ περισσότερο στάθηκε στη σημασία της καλής ποιότητας νερού για την Υγεία των πληθυσμών. Αναφορικά με τις ενέργειές τους, απάντησε ότι θα τις θέσει υπόψη του Δημοτικού Συμβουλίου προκειμένου να τοποθετηθεί και επίσημα επί του θέματος.
Photo: Ο Δήμαρχος Αμαρουσίου Γ. Πατούλης, με την πρόεδρο του Συλλόγου Μηχανικών Π.Ε & Τ.Ε ΕΥΔΑΠ, Μ. Λιάπη, και τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου Κ. Ρίπη και Α. Αλεξανδρόπουλο.
Κατά την μυθολογία η Κασταλία φέρεται να είναι ποτάμια Νύμφη. Κόρη του Αχελώου ή κατά άλλη παράδοση του Κηφισού. Σε μια πιθανότερη εκδοχή παρουσιάζεται ότι κρύφτηκε από τον Απόλλωνα σε μια κόγχη του Παρνασσού. Εκεί υπάρχει ακόμα και σήμερα η ομώνυμη πηγή.
Έως τον 3ο αιών. πΧ η πηγή στις υπώρειες της «Υαμπείου Πέτρας» είχε μόνο ένα κρουνό. Στην συνέχεια απόκτησε 7 χάλκινους κρουνούς που πλαισιώνονταν με μαρμάρινη επένδυση ως τη κορυφή του οικοδομήματος. Στις λαξευτές κόγχες τοποθετούσαν οι προσκυνητές τα αναθήματά τους και αφού πρώτα έλουζαν το κεφάλι και τα άκρα τους, πήγαιναν στη συνέχεια στο ναό του Απόλλωνος.
Η Νύμφη που κρατάει καλά την πηγή της ζωής λοιπόν η Κασταλία. Αυτό είχαν κατά νου και οι πρώτοι Μαρουσιώτες. Στα λιγοστά πηγάδια της Αθήνας ο κρουνός στην μικρή κεντρική πλατεία του παλιού Αμαρουσίου ήταν αυτός που έδινε νερό σε όλη την περιοχή. Ξακουστή η πηγή και καθαρό από τα λίγα το νερό της θέλησε να πάρει λίγο από την τέχνη της αρχαίας πηγής της Κασταλίας. Περίτεχνοι και μαρμάρινοι οι κρουνοί που ξεδιψούσαν, δίνοντας κυριολεκτικά ζωή στο Μαρούσι. Τι άλλο όνομα θα μπορούσε να πάρει η Πλατεία και η βρύση από αυτό της Κασταλίας λοιπόν;
Η περίφημη βρύση της Κασταλίας διατυμπανίζονταν ευρέως από τους ντόπιους νερουλάδες (ένας από αυτούς και ο Σπύρος Λούης). Με πήλινες στάμνες μετέφεραν από εκεί το νερό στα βόρεια και ανατολικά προάστια των Αθηνών.
Εκεί συγκεντρώνονταν κάτοικοι από τις γύρω περιοχές για να κάτσουν στα μικρά καφενεδάκια που ήταν τριγύρω. Έτσι παρέμεινε τόπος συγκέντρωσης αλλά και αγοράς για το Μαρούσι για πολλά χρόνια. Εκεί τερμάτιζαν δε και οι γραμμές των λεωφορείων από την Αθήνα. Ήταν άλλωστε η επίσημη πλατεία της πόλης.
Η κρήνη της ήταν περίτεχνη με ένα αγγείο στην κορυφή της. Στα μέσα της δεκαετίας του 1920 στις βρύσες τοποθετούνται κεφαλές λεόντων και στην κορυφή το έργο του Δεσύλα με την Αμαρυσία Αρτέμιδα. Ο συνδυασμός της Αρτέμιδος στην πηγή κανείς δεν ξέρει πως προέκυψε.
Τον Μάιο του 2010 εγκαινιάστηκε η ανακαινισμένη Πλατεία Κασταλίας και μαζί της έγιναν τα αποκαλυπτήρια του νέου αγάλματος της Αμαρυσίας Αρτέμιδος. Το μαρμάρινο αντίγραφο είναι το ακριβές από το μπρούτζινο αρχαϊκό. Το νέο άγαλμα φιλοτέχνησε ο Μαρουσιώτης γλύπτης Γιώργος Γεωργιάδης, το οποίο και δώρισε στον Δήμο Αμαρουσίου. Είναι από χυτευμένο ορείχαλκο πατιρασμένο με άσπρο, αντίγραφο 2/3 φυσικού μεγέθους του αγάλματος που βρίσκεται στο μουσείο του Λούβρου. Η Αμαρύσια Άρτεμις παρίσταται με ένα ελάφι και με τόξο στο χέρι.
